* ثَلاَثَةٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ يَسْتَكْمِلُ إِيْمَانَهْ: رَجُلٌ لاَ يَخَافُ فِي اللهِ لَوْمَةَ لاَئِمٍ، وَلاَ يُرَائِى بِشَيْءٍ مِنْ عَمَلِهِ، وَإِذَا عُرِضَ عَلَيْهِ أَمْرَانِ أَحَدُهُمَا لِلدُّنْيَا، وَالآخَرُ لِلآخِرَةِ، اخْتَارَ أَمْرَ الآخِرَةِ عَلَى الدُّنْيَا. (رواه ابن عساكر عن أبي هريرة)

  1. Кимда-ким унда уч нарса топилса, имони комил бўлади. Шундай кишики, Аллоҳ йўлида маломатчининг маломатидан қўрқмайди. Амалидан бирор нарсада риё қилмайди. Агар унга икки иш кўрсатилиб, бири дунё учун, иккинчиси охират учун бўлса, охират ишини дунё иши устига ихтиёр қилади. Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан. Ибн Асокир ривояти.
Бўлим 2002 ҳадис

 

* تَهَادَوْا تَحَابُّوا، وَتَصَافَحُوا يَذْهَب الْغِلُّ عَنْكُمْ. (رواه ابن عساكر)

  1. Бир-бирингизга ҳадя беринг, муҳаббатли бўласизлар ва қўл бериб сўрашинглар, шунда сизлардан наф­рат ва ғазаб кетади. Ибн Асокир ривояти.
Бўлим 2002 ҳадис

 

* إِيَّاكُمْ وَالْكِبْرَ، فَإِنَّ إِبْلِيسَ حَمَلَهُ الْكِبْرُ عَلَى أَنْ لاَ يَسْجُدَ لآدَمَ، وَإِيَّاكُمْ وَالْحِرْصَ، فَإِنَّ آدَمَ حَملَه الْحِرْص عَلَى أَنْ أَكَلَ مِنَ الشَّجَرَةِ، وَإِيَّاكُمْ وَالْحَسَدَ، فَإنَّ ابْنَىْ آدَمَ إِنَّمَا قَتَلَ أَحَدُهُمَا صَاحِبَهُ حَسَدًا، فَهُنَّ أَصْلُ كلِّ خَطِيئَةٍ. (رواه ابن عساكر عن ابن مسعود)

  1. Кибрдан сақланинглар, чунки кибр иблисни Одам (алайҳиссалом)га сажда қилмасликка ундади. Ҳирс­дан четланинглар, чунки ҳирс Одамни дарахт (ме­ва­си)­дан ейишга ундади. Ҳасаддан сақланинглар, чунки ҳасад Одамнинг икки боласидан бирини шеригини ўлдиришга ундади. Мана шу ёмон хусусиятлар барча хатолар аслидир. Ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан. Ибн Асокир ривояти.
Бўлим 2002 ҳадис

 

أَلاَ أُحَدِّثَكُمْ بِمَا يُدْخِلُكُمُ الْجَنَّةَ: ضَرْبٌ بِالسَّيْفِ، وَإِكْرَامُ الضَّيْفِ، وَاهْتِمَامٌ بِمَوَاقِيتِ الصَّلاَةِ، وَإِسْبَاغُ الطُّهُورِ فِي اللَّيْلَةِ الْقَرَّةِ، وَإِطْعَامُ الطَّعَامِ عَلَى حُبِّهِ. (رواه ابن عساكر)

  1. Расулуллоҳ (соллаллоҳу алайҳи ва саллам) дедилар: «Сизларга жаннатга киритадиган амалларни айтиб берайми? Булар: қилич билан уришиш, меҳмонни ҳурмат қилиш, намоз вақтига аҳамият бериш, совуқ кечада таҳоратни етук қилиш ва яхши кўрган таомни тарқатишдир», дедилар. Ибн Асокир ривояти.
Бўлим 2002 ҳадис

 

* أَوْحَى اللهُ تَعَالى إلَى دَاوُدَ: مَا مِنْ عَبْد يَعْتَصِمُ بِى دُونَ خَلْقِى أَعْرِفُ ذَلِكَ مِنْ نِيَّتِهِ، فَتَكِيدُهُ السَّمَوَاتُ بِمَنْ فِيهَا إلا جَعَلْتُ لَهُ مِنْ بَيْنِ ذَلِكَ مَخْرَجًا، وَمَا مِنْ عَبْدٍ يَعْتَصِمُ بَمَخْلُوقٍ دُونِى، أعْرِفُ ذَلِكَ مِنْ نِيَّتِهِ إِلاّ قَطَعْتُ أَسْبَابَ السَّمَاءِ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَأَرْسَخْتُ الهَوَى مِنْ تَحْتِ قَدَمَيْهِ وَمَا مِنْ عَبْدٍ يُطِيعُنِى إِلاَّ وَأَنَا مُعْطِهِ قَبْلَ أَنْ يَسْأَلَنِى، وَغَافِرٌ لَهُ قَبْلَ أَنْ يَسْتَغْفِرَنِى. (رواه ابن عساكر)

  1. Аллоҳ таоло Довуд (алайҳиссалом)га ваҳий қилиб, деди: «Бирор банда халқимни қўйиб, Мени маҳкам ушласа, Мен уни ниятидан биламан. Агар осмонлар ва улардаги нарсалар ёмонликни хоҳласа ҳам, Мен улар орасидан қутулиш йўлларини қилиб қўяман. Қайси бир банда Мени қўйиб, махлуқларимдан бирортасини маҳкам тутса, Мен уни ниятидан биламан ва олдидаги осмон сабабларини узиб, қадами остидан талаб қилган нарсаларига етувчи йўлни тўсиб қўяман. Қайси бир банда Менга итоат қилса, Мен унга сўрашидан аввал ато этаман ва истиғфор айтишидан олдин гуноҳларини кечираман». Ибн Асокир ривояти.
Бўлим 2002 ҳадис

 

* أَوْحَى اللهُ تَعَالى إِلَى دَاوُدَ: أَنْ قُلْ لِلظَّلَمَةِ لاَ يَذْكُرُونِى، فَإِنِّى أَذْكُرُ مَنْ يَذْكُرُنِى وَإِنَّ ذِكْرِى إِيَّاهُمْ أَنْ أَلْعَنَهُمْ. (رواه ابن عساكر عن ابن عباس)

  1. Аллоҳ таоло Довуд (алайҳиссалом)га ваҳий қилиб: «Золимлар Мени зикр қилмаслигини айтгин. Чунки Мени зикр қилган кишини Мен ҳам зикр қиламан. Золимларни зикр қилишим эса фақатгина уларни лаънатлашимдир», деди. Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан. Ибн Асокир ривояти.
Бўлим 2002 ҳадис

 

* إِنَّ مِنَ الذُّنُوبِ ذُنُوبًا لاَ يُكَفِّرُها الصَّلاَةُ، وَلاَ الصِّيَامُ، وَلاَ الْحَجُّ، وَلاَ الْعُمْرَةُ، وَلَكِنْ يُكَفِّرُها الْهُمُومُ فِي طَلَبِ الْمَعِيشَةِ. (رواه ابن عساكر)

  1. Шундай гуноҳлар борки, уларга на намоз, рўза, ҳаж ва на умра каффорат бўлади. Лекин ризқ талабида орттирилган ғам ўша гуноҳга каффоратдир. Ибн Асокир ривояти.
Бўлим 2002 ҳадис

 

* إِنَّ صَدَقَةَ السِّرِّ تُطْفِئُ غَضَبَ الرَّبِّ، وَإِنَّ صلَةَ الرَّحِمِ تَزِيدُ فِي الْعُمْرِ وَإِنَّ صَنَائِعَ الْمَعْرُوفِ تَقِى مَصَارِعَ السُّوءِ، وَإِنَّ قَوْلَ: «لاَ إِلَهَ إِلاَّ الله» تَدْفَعُ عَنْ قَائِلهَا تِسْعَةً وَتِسْعِينَ بَابًا مِنَ البْلاَءِ أَدْنَاهَا الْهَمُّ. (رواه ابن عساكر عن ابن عباس)

  1. Махфий садақа Парвардигор ғазабини ўчиради. Қариндошлик алоқаларини узмаслик умрни зиёда қи­лади. Албатта, яхшилик қилувчилар фожиали ёмонликдан омонда бўлади. «Ла илаҳа иллалоҳ» калимасини айтувчилардан бало эшикларининг тўқсон тўққизтаси йироқ қилинади. У балоларнинг энг пасти ғамдир. Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан. Ибн Асокир ривояти.
Бўлим 2002 ҳадис

 

* إِنَّ أَهْلَ الْجَنَّةِ لَيَحْتَاجُونَ إِلَى الْعُلَمَاءِ فِي الْجَنَّةِ، وَذَلِكَ أَنَّهُمْ يَزُورُونَ اللهَ تَعَالَى فِي كُلِّ جُمْعَةٍ، فَيَقُولُ لَهُمْ تَمَنَّوا عَلَىَّ مَا شِئْتُمْ، فَيلتَفِتُون إِلَى الْعُلَمَاءِ فَيَقُولُونَ مَاذَا نَتَمَنّى؟ فَيَقُولُونَ تَمَنَّوا عَلَيْهِ كَذَا وَكَذَا، فَهُمْ يَحْتَاجُونَ إِلَيْهِمْ فِي الْجَنَّةِ كَمَا يَحْتاجُونَ إِلَيْهِمْ فِي الدُّنْيَا. (رواه ابن عساكر عن جابر)

  1. Албатта, жаннат аҳли жаннатда ҳам уламоларга муҳтож бўлишади. Чунки улар ҳар жумада Аллоҳ таолони зиёрат қилишади. Аллоҳ уларга: «Хоҳлаган нарсаларингизни мендан орзу қилинглар», деса, улар уламоларга қараб: «Нимани орзу қиламиз?» дейишади. Уламолар: «Ундай-бундай нарсаларни орзу қилаверинглар», деб ўргатишади. Улар (уламоларга) жаннатда ҳам худди дун­ёдаги каби муҳтож бўлишади. Жобир (розияллоҳу анҳу)дан. Ибн Асокир ривояти.
Бўлим 2002 ҳадис

 

* إِنَّ الْعَبْدَ لَيَعْمَلُ الذَّنْبَ فَإِذَا ذَكَرَهُ أَحْزَنَهُ، وَإِذَا نَظَرَ اللهُ إِلَيْهِ قَدْ أَحْزَنَهُ، غَفَرَ لَهُ مَا صَنَعَ قَبْلَ أَنْ يَأْخُذَ فِي كَفَّارَتِهِ بِلاَ صَلاَةٍ وَلاَ صِيَامٍ. (رواه ابن عساكر عن أبي هريرة)

  1. Албатта, банда бирор гуноҳни қилиб қўяди-да, қачон ўша гуноҳни эсласа, хафа бўлади. Агар Аллоҳ унинг ўша гуноҳи сабабли хафа бўлганини кўрса, намоз ва рўзани каффорат қилиб олишидан олдин мағфират қилади. Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан. Ибн Асокир ривояти.
Бўлим 2002 ҳадис
Page 1 of 2

islom.uz © 2003-2020.
Барча ҳуқуқлар ҳимояланган. Сайтдан маълумот олинганда манба кўрсатилиши шарт.


Яндекс.Метрика
Masjid.uz.
Отличные.