وَعَنْهَا رضي اللَّه عَنْهَا عَنِ النبي صَلَّى اللهُ عَلَيهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «مَنْ مَاتَ وَعَلَيْهِ صَوْمٌ، صَامَ عَنْهُ وَلِيُّهُ». مُتَّفَقٌ عَلَيهِ.

وَالْمُخْتَارُ جَوَازُ الصَّوْمِ عَمَّنْ مَاتَ وَعَلَيْهِ صَوْمٌ لِهَذَا الْحَدِيثِ، والْمُرَادُ بالْوَليِّ: الْقَرِيبُ وَارِثا كَانَ أوْ غَيْرِ وَارِثٍ.

 

1858/51. Оиша розияллоҳу анҳодан ривоят қилинади:

“Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам:

«Ким вафот этсаю, унинг зиммасида рўза (қазо)си бўлса, яқинлари ўша рўзани тутсин», дедилар. Муттафақун алайҳ.

Фойда: Бу ҳадисдан ўлган киши учун унинг яқинлари қазо рўзасини тутиб бериши жоизлиги тушунилади. Яқинлари - меросхўрлар ёки меросхўр бўлмаганлар ҳамдир.

Ушбу бўлимдаги ҳадислар: « 1857/50-ҳадис 1859/52-ҳадис »

islom.uz © 2003-2021.
Барча ҳуқуқлар ҳимояланган. Сайтдан маълумот олинганда манба кўрсатилиши шарт.


Яндекс.Метрика
Masjid.uz.
Отличные.