Забидий (2175)

 1978/6047 - عَنْ ثَابِتِ بْنِ الضَّحَّاكِ رَضِيَ الله عَنْهُ، وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ الشَّجَرَةِ،  أَنَّ رَسُولَ اللهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ: «مَنْ حَلَفَ عَلَى مِلَّةٍ غَيْرِ الْإِسْلَامِ، فَهْوَ كَمَا قَالَ، وَلَيْسَ عَلَى ابْنِ آدَمَ نَذْرٌ فِيمَا لَا يَـمْلِكُ، وَمَنْ قَتَلَ نَفْسَهُ بِشَيْءٍ فِي الدُّنْيَا عُذِّبَ بِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ، وَمَنْ لَعَنَ مُؤْمِنًا فَهْوَ كَقَتْلِهِ، وَمَنْ قَذَفَ مُؤْمِنًا بِكُفْرٍ فَهْوَ كَقَتْلِهِ».

 

.19786047. Абу Қилобадан ривоят қилинади:

«Собит ибн Заҳҳок – у дарахт асҳобларидан эди* – шундай сўзлаб берди: «Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васаллам дедилар: «Ким Исломдан бошқа миллат номига қасам ичса, у ўзи айтганидекдир. Одам боласига ўзи молик бўлмаган нарсада назр йўқ. Ким дунёда ўзини бирор нарса билан ўлдирса, қиёмат куни ўша билан азобланади. Ким мўминни лаънатласа, бу уни ўлдиргандекдир. Ким мўминни куфрда айбласа, бу уни ўлдиргандекдир».

 

* Ҳудайбияда дарахт остида Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламга байъат қилганларни дарахт асҳоблари дейишган.

1450/19 بَاب: مَا يُنْهَى مِنَ السِّبَابِ وَاللَّعْنِ

1450.19-БОБ.

Сўкиш ва лаънатлашдан қайтарилгани ҳақида

 

1977/6045 - عَنْ أَبِي ذَرٍّ t أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ r يَقُولُ: «لَا يَرْمِي رَجُلٌ رَجُلًا بِالْفُسُوقِ، وَلَا يَرْمِيهِ بِالْكُفْرِ، إِلَّا ارْتَدَّتْ عَلَيْهِ، إِنْ لَمْ يَكُنْ صَاحِبُهُ كَذَلِكَ».

 

.19776045. Абу Зарр розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади:

«Набий соллаллоҳу алайҳи васалламнинг «Киши бировни фосиқликда айбласа ёки кофирликда айбласа-ю, шериги ундай бўлмаса, бу албатта унинг ўзига қайтади», деяётганларини эшитганман».

 1976/6038 - عَنْ أَنَسٍ t قَالَ: خَدَمْتُ النَّبِيَّ r عَشْرَ سِنِينَ، فَمَا قَالَ لِي: أُفٍّ، وَلَا: لِمَ صَنَعْتَ؟ وَلَا: أَلَّا صَنَعْتَ.

 

.19766038. Анас розияллоҳу анҳу сўзлаб берди:

«Набий соллаллоҳу алайҳи васалламга ўн йил хизмат қилдим, менга асло «Уфф», демадилар. «Нима учун ундай қилдинг?» ҳам, «Бундай қилсанг бўлмасмиди?» ҳам демадилар».

1449/18 بَاب: حُسْنِ الْخُلُقِ وَالسَّخَاءِ، وَمَا يُكْرَهُ مِنَ الْبُخْلِ

1449.18-БОБ.

ҳусни хулқ ва саховат.
бахилликнинг ёмон кўрилиши ҳақида

 

1975/6034 – عَنْ جَابِرٍ t قَالَ: مَا سُئِلَ النَّبِيُّ r عَنْ شَيْءٍ قَطُّ فَقَالَ لَا.

 

.19756034. Жобир розияллоҳу анҳу айтади:

«Набий соллаллоҳу алайҳи васалламдан бирор нарса сўралмаганки, «Йўқ», деган бўлсалар».

1448/7 بَاب: لَمْ يَكُنِ النَّبِيُّ r فَاحِشًا وَلَا مُتَفَحِّشًا

1448.7-БОБ.

«Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам фаҳш сўзловчи
ҳам, фаҳш сўзлашга уринувчи ҳам эмасдилар»

 

1974/6031 - عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ t قَالَ: لَمْ يَكُنِ النَّبِيُّ r سَبَّابًا، وَلَا فَحَّاشًا، وَلَا لَعَّانًا، كَانَ يَقُولُ لِأَحَدِنَا عِنْدَ الْمَعْتَبَةِ: «مَا لَهُ تَرِبَ جَبِينُهُ».

 

.19746031. Анас ибн Молик розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади:

«Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам сўконғич ҳам, фаҳш сўзловчи ҳам, лаънатловчи ҳам эмасдилар. Бирортамизни койиганларида: «Ўша пешонаси тупроққа ботгурга нима бўлибди?»  дер эдилар».

 

Изоҳ: «Пешонаси тупроққа ботгур!» жумласи араблар истеъмолида том маънода эмас, балки биздаги «шўри қурсин», «қуриб кетсин», деган ибораларга ўхшаб койиш, таажжуб маъноларида ишлатиладиган бўлиб кетган. Бу иборани ибодатга, намозга ундаш мазмунида, яъни «Пешонаси саждада бўлсин!» деган маънода ҳам тушуниш мумкин.

 1447/16 بَاب: تَعَاوُنِ الْمُؤْمِنِينَ بَعْضِهِمْ بَعْضًا

1447.16-БОБ.

Мўминларнинг бир-бирига ёрдам беришлари ҳақида

 

1973/6026 - عَنْ أَبِي مُوسَى رَضِيَ الله عَنْهُ، عَنِ النَّبِيِّ r قَالَ: «الْمُؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنِ كَالْبُنْيَانِ، يَشُدُّ بَعْضُهُ بَعْضًا». ثُمَّ شَبَّكَ بَيْنَ أَصَابِعِهِ، وَكَانَ النَّبِيُّ r جَالِسًا، إِذْ جَاءَ رَجُلٌ يَسْأَلُ أَوْ طَالِبُ حَاجَةٍ، أَقْبَلَ عَلَيْنَا بِوَجْهِهِ فَقَالَ: «اشْفَعُوا فَلْتُؤْجَرُوا، وَلْيَقْضِ اللهُ عَلَى لِسَانِ نَبِيِّهِ مَا شَاءَ».

 

.19736026, 6027. Абу Мусо розияллоҳу анҳудан ривоят қилинади:

«Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам: «Мўмин мўмин учун иморат(нинг девори) кабидир, бир-бирини тутиб туради», деб бармоқларини бир-бирига кириштирдилар.

Набий соллаллоҳу алайҳи васаллам ўтирган эдилар, бир киши тиланиб [ёки бир ҳожатталаб] келиб қолди. У зот бизга юзланиб, «Далолат қилинглар-да, ажр олинглар, Аллоҳ Ўз Набийcининг тилида хоҳлаганини ҳукм қилсин», дедилар».

 

Изоҳ: «Аллоҳ ўз Набийcининг тилида хоҳлаганини ҳукм қилсин», дегани «Сизлар далолат қилиб, бировларнинг ишини битириб беришга воситачилик қилинглар, далолатингиз ўтса-ўтмаса ажр оласизлар ва Аллоҳ менинг тилимда, яъни менинг ҳукмим орқали Ўзи тақдир қилган ишни жорий этади», деганидир.

islom.uz © 2003-2024.
Барча ҳуқуқлар ҳимояланган. Сайтдан маълумот олинганда манба кўрсатилиши шарт.

Яндекс.Метрика

 

 

Masjid.uz.
Отличные.